BATINSKA BITKA: Jugoslovensko "iskrcavanje na Normandiju", najveća bitka na našem prostoru

Malo ko zna da je Batinska bitka jedna od najvećih i najznačajnijih bitaka Drugog svetskog rata, u kojoj su učestvovale jedinice Crvene armije i Narodnooslobodilačke vojske Jugoslavije sa jedne strane i nemačkog Vermahta sa druge.

Još manje je poznato da je upravo ova bitka doprinela stvaranju krize unutar nemačke odbrane nakon čega je usledio krah nemačkih snaga na svim frontovima.

Iako je bitka kod Batina u Baranji trajala svega 18 dana, ovo je najveća bitka po količini snaga i  intenzitetu borbi, a da je značaj bitke veliki govori i podatak da se od 66 heroja Sovjetskog Saveza, koji su bili odlikovani za heroizam tokom operacija na prostoru Jugoslavije, njih 19 istaklo tokom forsiranja Dunava pored sela Batina, a 11 pored grada Apatina.

Smatralo se da neprijatelj, zbog močvarnog tla na tom delu obale Dunava, neće očekivati napad, te je plan bio da se to područje zauzme, zatim ofanziva nastavi prema Zlatnoj Gredi i nemačka vojska potisne ka Beču i Budimpešti.

U toku odlučujućih borbi nemačka vojska je u više protivnapada pokušala da snage Crvene armije i NOVJ-a potisne u Dunav, ali zahvaljujući izvanrednoj hrabrosti i upornosti crvenoarmejaca i boraca NOVJ-a, protivnapadi su odbijeni, a nemačke snage u međurečju Dunava i Drave uništene, čime je Baranja oslobođena.

Ne treba zaboraviti i da je u borbama učestvovalo ukupno 60.000 boraca Crvene armije i NOVJ-a, dok je fašista na početku borbi bilo 30.000, da bi potom dovukli pojačanje nakon čega ih je bilo ukupno 60.000.

Kao ishod bitke, sa leve strane Dunava je za 18 dana tog novembra poginulo ukupno 1.885 vojnika, od čega 1.237 crvenoarmejaca i 648 boraca NOVJ-a, dok je kod Nemaca broj žrtava bio nešto veći — oko 2.500.

Operacija Crvene armije uz pomoć jugoslovenskih snaga okončana je velikim uspehom, nakon čega je sovjetska komanda umešno iskoristila ostvareni prodor, obezbedila prelaze i potisnula trupe pod komandom Trećeg ukrajinskog fronta, što je dovelo do opsade Budimpešte, a potom i konačnog kraha Vermahta.